Magisch MARRAKECH
17 november 2012 - Marrakesh, Marokko
Heerlijk geslapen ( de bedden zijn overal in Marokko wonderlijk goed ) . Het ontbijt is standaard maar om te doen. En dan op pad. De Petit Taxi die we aanhouden moet ons naar het centrum brengen. Maar dat gaat anders uitpakken..... De chauffeur blijkt een uiterst vriendelijke man die ons probeert te overtuigen dat hij ons veel beter kan rondrijden als dat we op eigen houtje kunnen wandelen. Voor 20 euro is hij heel de dag tot onze beschikking. We aarzelen omdat we toch bang zijn om in een avontuur te belanden wat we niet willen. Rachid overtuigd ons alsnog met zijn vriendelijkheid,we kijken hem eens goed in zijn ogen en vertrouwen erop.
Wat we allemaal gaan zien is te veel om te bevatten. Kris kras crossen we door een Hechtiek alsof we in een film zitten. Rachid zet ons af bij paleizen en probeert dan in zijn Frans aan ons duidelijk te maken waarom we ergens wel uit moeten stappen en waarom vooral niet.Geduldig wacht hij steeds op ons en we voelen ons steeds meer op ons gemak. Tot dat !!!!!!!!!!!
Rachid vraagt of hij ons zijn huis mag laten zien. Het zou van een Marokkaanse schoonheid zijn, maar wat nu........weigeren is een belediging voelen we en we gokken het er maar op dat we nog ooit terug komen. Avontuur hoort er bij. Het van buiten een redelijk huis te zijn in een niet al te arme buitenwijk en we besluiten mee naar binnen te gaan. Boven duiken oma en moeder weg en vol trots vertelt Rachid alles over het inderdaad prachtige huis met veel mozaïek. We moeten thee drinken en ook dat mag je niet weigeren en daar zitten we dan in authentiek Marokko. Na oma en moeders bedankt te hebben duiken we weer in de Hechtiek en stank van de stad. Ook op het gebied van hygiëne en luchtvervuiling moeten we niet zeuren.
Ook Rachid weet de toeristische verkooppunten te vinden, maar daar worden ze van ons niet rijk. Eten doen we op een prachtig terras met uitzicht op een plein en stad en op de vele ooievaars op de vervallen paleis muren. Na het eten willen we naar de leerververij. Rachid ziet dat eerst niet zitten maar crost toch door de enge straatjes en als hij stopt bij een stadspoort komt al snel een mannetje die ons een bosje mint ond onze neus stopt. Mee komen. Wat we dan van nabij zien doet onze maag omkeren. In een troep die niet te bevatten is staan mensen tot hun knieën in de amoniak huiden schoon te maken en in weerandere betonnen bakken ze in verfstoffen te dompelen. Een stank ........ Nu snappen we waar die mint voor is.
Dat mensen zo nog mogen werken , ongelofelijk. Veilig loodst onze gids ons door de steegjes en komen we weer terug bij Rachid . Al weer een avontuur overleeft.
tenslotte zet Rachid ons af op het grootte centrale plein van de stad. Hiër vliegen venters en foto jagers ons om het lijf en zitten we weer in een andere Arabische film. We kijken onze ogen uit in deze mensenmassa maar voelen ons geen moment onveilig. Na op een terras het schouwspel van boven af te hebben beleefd nemen we een taxi en spoelen in het hotel de stank van de stad van ons af.
s,avonds wandelen in een half uurtje terug naar het plein en zien de zaak omgetoverd in een gigantisch eet en vermaak circus. Honderden eetstallletjes, schreeuwerige verkopers , al het eten zo in de buitenlucht en een rook van de barbecues om in te stikken. Magiërs, muzikanten , verhalenvertellers,noem maar op. Wat een sfeer. We besluiten het er op te wagen en nemen een vleesstick met cola. Weer een niet te bevatten sfeer , we kijken onze ogen uit.
Nog eenmaal in een Petit Taxi door het stinkende verkeer en in het Hotel pakken we een fles heerlijke rode Marokkaanse wijn. Dat slaapt goed.